مقیاس رتبه بندی ترتیب رتبه

مقیاس رتبه بندی ترتیب رتبه

روش ترتیب رتبه، پاسخ دهنده را ملزم می کند که یکسری اشیا را طبق معیاری خاص رتبه بندی کند. لذا ممکن است از یک پاسخ دهنده خواسته شود که ۵ مارک از یک غذای سبک را بر مبنای پسند کلی، طعم، شوری یا طراحی بسته رده بندی کند. یک فرد ممکن است ۱۰ مارک را به ترتیب نزولی پسند رتبه بندی کرده و در عین حال از مارک رده اول (خوشش نیاید) چرا که این رتبه بندی صرفا مبتنی است بر واکنش های فرد به مجموعه اشیاء ارائه شده جهت ارزیابی. برای مثال یک مارک که ممکن است با مارک های   A ,B ,C و D مقایسه شود در رده پنجم رتبه بندی شود و با این وجود در مقایسه با مارک های E , F, G  وH  در جای اول قرار داده شود. بنابراین ضروری است که محقق تمامی مارک های رقیب مرتبط گونه های محصول و یا آگهی مربوط را در مجموعه مقایسه ای بگنجاند.

روش ترتیب رتبه، کاربرد وسیعی در سنجش پسند در مورد هم مارک ها و هم ویژگی ها دارد. این روش پاسخ دهندگان را مجبور می کند که میان اشیاء مرتبط تمایز بگذارد و این کار را به طریقی نزدیکتر به محیط خرید واقعی نسبت به روشی که تکنیک مقایسه جفتی انجام می دهد، به اجرا می گذارد. در ضمن بسیار کمتر از مقایسه های زوجی، وقت گیر می باشد. رتبه بندی ۱۰ مورد برای بسیاری از مردم سریع تر و آسان تر از انجام ۴۵ قضاوت مورد نیاز جهت تولید داده های جفتی برای ۱۰ مارک است. دستورات رتبه بندی را نیز اغلب افراد به سهولت درک می کنند. حقیقتی که کاربرد آن را در پرسشنامه های خوداجرا که در آنها ممکن است دستورات پیچیده نرخ پاسخ را کم کرده یا خطای سنجش را بالا ببرند، مفید می سازد.

نقص اصلی این تکنیک آن است که تنها داده های ترتیبی تولید می کند. و تعداد تحلیل های آماری مجاز با داده های ترتیبی محدود است. برای مثال نمی توان از داده های ترتیب رتبه بندی، مقدار میانگین را محاسبه کنیم. در عوض باید از یک میانه استفاده کرد.

منبع : کتاب تحقیق بازاریابی سنجش و روش به همراه قضایای تحقیقات بازاریابی

مطالب مشابه :

مقیاس رتبه بندی غیرقیاسی فهرست بندی شده ( قسمت اول )

مقیاس رتبه بندی غیرقیاسی فهرست بندی شده (قسمت دوم)

مقیاس های رتبه بندی غیر قیاسی

مقیاس های رتبه بندی غیر قیاسی ترسیمی

مقیاس های رتبه بندی قیاسی

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.