سنجش اسمی

سنجش اسمی

مقیاس های اسمی متشکل از اعدادی هستند که برای رده بندی اشیاء استفاده می شوند.اعدادی که در این روش مورد استفاده واقع می شوند تفاوتی چشمگیر با اعدادی دارند که به طرق متعارف تر بکار بسته شده اند.

یک عدد مقیاس شده از نظر اسمی، صرفا نقش یک برچسب را برای یک طبقه یا رده دارد. اشیاء موجود در هر طبقه با توجه به ویژگی ای که عدد اسمی معرف آن است، برابر در نظر گرفته می شوند. به عنوان مثال می توان عدد ۱ را به مردان و عدد ۰ را به زنان نسبت داد. که همه آنهایی که در رده یک هستند در (مذکر) بودن برابر هستند. عدد ۱ دلالت بر موقعیت برتر نسبت به عدد ۰ نمی کند. تنها قواعد مربوطه عبارتند از اینکه تمامی اعضای یک طبقه عددشان یکسان است و این که دو طبقه دارای عدد یکسان نیستند.

نمونه ای از کاربرد سنجش اسمی، یک مدیر رستوران واقع در یک مرکز خرید است که میخواهد مشخص کند که آیا مشتریان ظهر این مکان را بخاطر موقعیت مکانی اش انتخاب می کنند و یا بخاطر نوع منوی آن.  مدیر ۱۰۰ مشتری را به طور تصادفی انتخاب و از آنها سوال می کند. ۷۰ نفر اظهار می کنند که این مکان را بخاطر موقعیت قرار گیری آن و ۳۰ نفر هم می گویند که دلیل انتخاب آنها منوی رستوران بوده است. مورد فوق نشان دهنده تحلیل ساده ای با استفاده از داده های اسمی است.

هر نوع عملیات ریاضی بر روی داده های به طور اسمی مقیاس شده تنها می تواند روی شمارش هر رده به اجرا گذارده شود. اعداد اختصاص داده شده که نماد رده ها هستند ( مثلا ۱ برای مذکر و ۰ برای مونث ) را نمی توان به طور معناداری جمع زد، تفریق کرد و یا تقسیم و ضرب نمود. برای داده های اسمی نمی توان میانگین یا میانه محاسبه کرد بلکه تنها می توان از نما استفاده کرد.

منبع : کتاب تحقیق بازاریابی سنجش و روش به همراه قضایای تحقیقات بازاریابی

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.