گردشگری با تور تجربه یا تحقیق

گردشگری با تور تجربه یا تحقیق

تجربه نشان داده است، تجربه‌ همیشه در حال نشان دادن است! و اگر نشان دادن به‌معنی درک بیشتر و بهتر باشد پس معنای «تجربه» رفتن راهی تا پایان است و آیا برای درک بیشتر باید همه راهها را تا پایان رفت؟ تکه‌واژه «تجربه نشان داده است» حداقل برای من نمی‌تواند شروع خوبی برای بیان یک مفهوم یا اصل در تجارت باشد، به دلیل این که معتقدم «تحقیق نشان داده است» به مراتب کم هزینه‌تر و مطمئن‌تر از نشان‌های برآمده از تجربه است. چون حداقل این سوال را در ذهن ایجاد می‌کند که کدام تحقیق و در کجا و چقدر؟ گاهی وقت‌ها هم برای شناخت یک مفهوم نیازی نیست که تجربه و تحقیق چیزی را نشان دهد. کافیست نگاه کنید و گوش دهید. نگاه کردن و گوش دادن یک قدم فراتر از دیدن و شنیدن است، چون دقت مستتر در آن اجازه چرخش فرمان قضاوت به هر سمتی را نمی‌دهد.

شنیدن خاطرات دوست، آشنا، فامیل و  حتا یک غریبه منتظر در صف – بدون تجربه و تحقیق – نشان می‌دهد که مردم همان قدر از سُرخوردن در سراشیبی یک دامنه  برفی لذت می‌برند که از سرازیر شدن از شیب تند یک تپه شنی در وسط کویر، یک بنای باستانی ۲۰۰۰ ساله همان‌قدر می‌تواند برای مردم جذابیت باشد که یک اکواریوم بزرگِ تازه ساز و برای بسیاری از مردم، صرف غذا در رستورانی در ارتفاع ۳۰۰ متری در امارات به اندازه خوردن بستنی در میدان قدیمی شهر رم، به یک اندازه ارزش دارد.  آنچه اینجا بدون تحقیق و تجربه بدست آورده و بیان می‌کنیم، در صنعت گردشگری مصداق همان «معما چون حل گشت آسان شود» است.

رشد صنعت گردشگری تنها چند ده کیلومتر فراتر از مرزهای شمالی و جنوبی ایران نشان می‌دهد برای خلق تجربه‌های لذت بخش و جذب گردشگر، نیازی نیست دوهزار سال دیگر صبر کرد تا یک بنا به قدمت و ارزش تخت جمشید برسد. امروز تحقیقات بازار است که نشان می‌دهد پنج یا ده سال آینده تور کیش چقدر گران‌تر از مسافرت به ترکیه و ارمنستان خواهد شد و حالا در سال ۲۰۱۶ تمام ظرفیت هتل‌های ۴ و ۵ ستاره‌ شهرهای بزرگ کشور پر شده است و از پنج میلیون گردشگر خارجی که سالانه به ایران سفر می‌کنند، تنها ۲۵۰ نفر برای کشور ارز آوری می‌کنند؟ شاخص‌های هتل‌داری نشان می‌دهد ایران رتبه ۱۳۷ از ۱۴۱ را در این صنعت دارد در حالی که عربستان رتبه ۳۷ ، ترکیه رتبه ۶۳ ، امارات رتبه ۳۴ و مالزی رتبه ۴۷ را دارد. هتل‌داری تنها یکی از ارکان صنعت گردشگری است.

هرکدام از این آمارها اگرچه ممکن است در نگاه اول کمی ضدونقیض یا منفی به نظر برسد، به کشف فرصت‌های بسیاری در حوزه گردشگری خواهد انجامید. در سه سال گذشته بیش از شانزده‌میلیون گردشگر خارجی به ایران سفر کرده‌اند و هر توریست به طور متوسط ۱۵۰۰ دلار در ایران هزینه کرده است (هزینه و ارزآوری تفاوت دارد) که درآمدی برابر  برابر ۲۴ میلیارد دلار برای کشور داشته است. نکته‌ پنهان تحقیقات بازار در این است که تعیین می‌کند شما به عنوان یک فعال صنعت گردشگری باید چگونه از آن آمارها بهره بگیرد. یک توریست اروپایی به طور متوسط در زمان سفر به ایران روزی ۵۰۰ دلار هزینه می‌کند در صورتی که یک توریست هندی روزی یک دلار در ایران هزینه می‌کند. (به جای هتل از زائرسرا یا چادر مسافرتی استفاده و به جای رستوران فست‌فوت یا بیسکویت می‌خورد!)

نمونه آمارهایی که ارائه شد رسانه‌ای اما مستند هستند، با این حال توسعه فعالیت شما در حوزه گردشگری با محوریت تحقیقات بازار و نه تجربه‌، شما را قادر خواهد ساخت به جای استفاده از طول زمان از عرض زمان استفاده کنید. شناسایی منابع و فرصت‌های زودبازده و سودآور بر اساس داده‌های مستند بازارپژوهی، به مراتب از  تجربه و مشاهده مستقیم مطمئن‌تر و در درازمدت کم‌هزینه‌تر است. این مطلب سرآغازی است بر مبحث بازارپژوهی در حوزه گردشگری و سفر. اگر فعال این حوزه هستید، تجربه‌ها و نیازهای خودتان را در ذیل این مطلب بازگو نمایید تا در بخشهای بعدی در اولویت بحث قرار گیرد.

منبع آمار:  (۲) (۱)

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.